Become a Member Today. Register Here

„Не дозволувај никој да ти каже дека нешто не е за тебе“ - приказната на Мила Личкова

Мила Личкова е сериски претприемач, директор во Doors Impeks – една од најстарите компании за гаражни врати, Door Mat и коосновач на Ways2Help, платформа посветена на поврзување на луѓе, компании и организации кои сакаат да помогнат таму каде што е најпотребно.

Повеќе од шест години активно работи на развојот на Doors Impeks, компанија специјализирана за резидентни и индустриски гаражни врати, утоварни рампи, противпожарни врати, автоматики и специјални врати за махацински простории (ладилници, комори, болници). Иако основната дејност ни е продажба на гаражни врати, ПП врати ,индустриски решенија (докинг системи) и секаков тип на автоматизација. Континуирано инвестираме во дигитализација и модерни технологии. Во секојдневното работење користиме алатки како Trello за организација на процесите, како и AI платформи како ChatGPT и Claude за анализа, оптимизација и развој на нови идеи и решенија. Паралелно работиме и на развој на сопствен софтвер, бидејќи веруваме дека иновациите и технологијата се клучни за раст и подобрување на секој бизнис, без разлика на индустријата.

 

Покрај својата професионална улога, Мила е посветена и на општественото влијание при што помага често и за животни, а преку Ways2Help, иницијатива која ја одразува нејзината верба дека успешните заедници се градат преку соработка, поддршка и грижа за другите.

Можеш ли да ни го опишеш твојот професионален пат и како стигна до твојата сегашна улога и индустрија?

Ако некој ми кажеше пред неколку години дека еден ден ќе зборувам со иста леснотија и за човечки ресурси, и за финансии, и за гаражни врати, веројатно немаше да му поверувам. Мојот пат не беше права линија. Секогаш бев љубопитна да научам нешто повеќе од она што ми стоеше во описот на работното место. Наместо да прашувам „чија е оваа работа?“, почесто прашував „како можам да помогнам?“. Така постепено од административни задачи почнав да навлегувам во организација, финансии, работа со луѓе и оперативно управување.

Една од работите што најмногу ме обликуваше беше работата во Доорс Импекс. Брзо сфатив дека зад секоја врата што ја продаваме стои многу повеќе од производ, стојат рокови, логистика, монтажа, тимска работа и пред се доверба од клиентот. Имаше денови кога наутро разговарав со кандидат за работа, напладне решавав логистички предизвик, а попладне бев на состанок со клиент. Токму таа динамика ме научи да размислувам пошироко и да барам решенија наместо изговори.

Денес најмногу уживам во тоа што сум дел од процесите кои ги движат работите напред. Не затоа што секогаш е лесно, туку затоа што секој предизвик е нова можност да научам нешто и да создадам подобар начин на работа за целиот тим.

Дали постои момент, искуство или одлука што го обликувала твојот пат во оваа индустрија? Што те мотивираше да останеш?

Имало повеќе моменти, но еден особено ми останал во сеќавање. На почетокот мислев дека нашата работа е едноставна – клиентот нарачува врата, ние ја испорачуваме и приказната завршува тука. Но многу брзо сфатив дека всушност продаваме нешто многу повеќе од производ. Се сеќавам на клиент кој имаше проблем со објект што доцнеше со отворање. За него вратата не беше само врата, туку дел од целиот проект во кој беа вложени време, пари и нерви. Тогаш првпат навистина ја почувствував одговорноста што ја носи нашата работа и колку е важно да се биде партнер, а не само добавувач. Тоа искуство ми го смени погледот кон индустријата. Почнав да ги гледам предизвиците како можност да создадеме подобро искуство за клиентите и подобри процеси за тимот.
 
Она што ме мотивираше да останам е токму чувството дека секој ден носи нов предизвик. Ниту еден ден не е ист. Денес можеби решаваме логистички проблем, утре работиме на подобрување на процесите, а задутре славиме успешно завршен проект. Таа динамика, можноста постојано да учам и чувството дека мојата работа има реално влијание врз луѓето и бизнисот се причините поради кои и понатаму сум тука.
 

Какво беше твоето искуство како жена во традиционално машки доминирана индустрија? Со какви предизвици или предрасуди си се соочила?

Искрено, на почетокот бев свесна дека влегувам во индустрија во која најголемиот дел од состаноците, градилиштата и техничките дискусии ги водат мажи. Но никогаш не сакав да бидам препознаена како „жената во индустријата“, туку како професионалец кој си ја знае работата. Секако дека имало ситуации кога луѓето претпоставувале дека сум одговорна само за администрација или дека за техничките прашања треба да разговараат со некој колега. Наместо тоа да ме обесхрабри, го сфатив како дополнителна мотивација. Со текот на времето научив дека знаењето, подготовката и резултатите се најдобриот одговор на секоја предрасуда.
 
Еден од најинтересните моменти беше кога клиент дојде убеден дека техничките детали ќе ги договара со некој од машкиот дел од тимот. По состанокот, откако поминавме низ сите спецификации, рокови и решенија, ми рече: „Не го очекував ова, но очигледно најдобро ја познавате целата приказна.“ Тоа беше потврда дека компетентноста нема пол. Секој ден носи нов предизвик, нов проект и нова можност да се докаже дека успехот не зависи од тоа дали си маж или жена, туку од тоа колку си посветен, колку учиш и колку си подготвен да преземеш одговорност.

Како би го опишала твојот стил на лидерство и кои вредности те водат во твојата работа и носење одлуки?

Отсекогаш сум верувала дека најдобрите резултати се постигнуваат кога меѓу луѓето постои доверба. Без разлика на улогите што ги имаме, сите сме дел од истата приказна и сите придонесуваме на свој начин. Затоа секогаш се трудам најпрво да ги запознаам луѓето како личности. Да разберам што ги мотивира, што ги загрижува и како можам да им помогнам да бидат подобри во она што го прават. Верувам дека кога некој ќе почувствува дека е слушнат и почитуван, тогаш природно дава повеќе од себе.
 
Во носењето одлуки најмногу ме водат искреноста, правичноста и чувството за одговорност. Не сакам да носам одлуки само затоа што се најбрзи или најлесни. Се трудам да ги согледам работите од повеќе агли и да размислам како тие ќе влијаат на луѓето околу мене, на тимот и на компанијата на долг рок.
 
Низ годините научив дека работата е многу повеќе од задачи, рокови и резултати. Најважни се односите што ги градиме. Кога луѓето си веруваат, си помагаат и искрено се радуваат на туѓиот успех, тогаш и најголемите предизвици стануваат полесни. Токму затоа секогаш се трудам да создадам атмосфера во која секој ќе се чувствува вреднуван, а успехот ќе биде нешто што заеднички го создаваме, а не нешто што му припаѓа на поединец.

Раскажи ни повеќе за тоа како во твојата работа даваш еднаква шанса на сите?

Во нашата компанија тоа не е само принцип на хартија, туку нешто што секојдневно го живееме. Имаме млади колеги кои се на почетокот од својата кариера и имаат само 24 години, но и искусни професионалци кои ни се приклучиле на речиси 60-годишна возраст. За нас возраста никогаш не била пречка – напротив, веруваме дека најдобрите тимови се оние во кои се спојуваат енергијата на младите и мудроста на искусните.

Исто така, горди сме што сме мултиетничка средина во која секој се чувствува добредојден. Во нашиот тим работат Македонци, Албанци, Бошњаци и Роми. Никогаш не сме гледале кој од каде доаѓа, туку каков човек е и како може да придонесе.

Можеби најсилниот пример за мене е тоа што дадовме шанса и на лице кое во тој период беше бездомник. Не затоа што мислевме дека ќе биде лесно, туку затоа што верувавме дека секој заслужува можност за нов почеток. За жал, приказната не заврши онака како што посакувавме, но никогаш не зажаливме што се обидовме.

Токму во таквите моменти се гледа што навистина значи еднаква шанса. Не секоја приказна ќе има совршен крај, но верувам дека секој човек заслужува некој да му ја отвори вратата и да му даде можност да покаже што знае и може.

Каков совет би им дала на млади девојки кои влегуваат во индустрии како твојата, и што мислиш дека треба да се промени за повеќе жени да успеат и напредуваат во овие области?

Ако треба да им дадам еден совет на младите девојки, тоа би било да не дозволат никој да им каже дека нешто не е за нив само затоа што се жени. Кога влегуваме во нова средина, особено во индустрија каде што традиционално доминираат мажи, лесно е да почувствуваме дека треба повеќе да се докажуваме. Но со текот на времето сфатив дека најважно е да бидеш подготвен, да учиш постојано и да имаш самодоверба во своето знаење. Луѓето можеби прво ќе го забележат твојот пол, но на крајот секогаш ќе ги паметат твоите резултати.
 
Искрено, не мислам дека на жените им требаат посебни привилегии. Она што ни треба се еднакви можности и средина во која способноста, трудот и карактерот ќе бидат поважни од предрасудите. Среќна сум што денес гледаме се повеќе жени кои успешно водат компании, управуваат со проекти, работат на терен, во инженерство, технологија и многу други области кои некогаш се сметале за „машки“. Сепак, мислам дека како општество се уште треба повеќе да ги охрабруваме девојките да бидат храбри, да поставуваат прашања, да преземаат иницијатива и да не се плашат од грешки. Бидејќи напредокот не доаѓа кога ќе чекаме некој да ни даде шанса, туку кога самите ќе покажеме дека сме подготвени да ја искористиме. А најважното нешто што го научив е дека не мора да се обидуваш да бидеш како некој друг за да успееш.

Најголемата сила е да останеш своја, автентична и доследна на вредностите во кои веруваш.

Луѓето, лекциите и силата да продолжиме понатаму

Се сеќавам на период кога сакавме да дадеме шанса на лице кое поминуваше низ тежок животен период. Искрено верувавме дека со поддршка, работа и доверба може да му помогнеме да започне ново поглавје. За жал, приказната не заврши онака како што посакувавме. Во тој момент се чувствував разочарано, но денес гледам на тоа поинаку. Научив дека не можеме секого да спасиме, но никогаш не треба да престанеме да им даваме шанса на луѓето. Од друга страна, особено сум горда на работите што ги изградивме како тим.
 
Еден од проектите што ми остави најсилен впечаток беше процесот на воведување и имплементација на ISO 9001 стандардот. Тоа не беше само документ или сертификат на ѕид. Беше процес во кој моравме да ги преиспитаме навиките, да ги подобриме процедурите и да воведеме поинаков начин на размислување во организацијата. Тој проект ми покажа дека вистинскиот напредок не доаѓа преку големи зборови, туку преку мали подобрувања кои секојдневно ги правиме.
 
Денес, кога ќе погледнам наназад, не се сеќавам само на проектите што успеале. Се сеќавам и на оние што не успеале, затоа што токму тие ме направиле поискусна, потрпелива и посвесна дека растот секогаш доаѓа преку комбинација од храброст, работа и учење. На крајот, не е најважно колку пати ќе успееме. Најважно е колку пати ќе продолжиме понатаму кога работите нема да одат според планот.